Rekord świata w przysiadzie: 595 kg w kombinezonie

7 min czytania
mężczyzna przy stojaku do przysiadów ze sztangą

Nie ma jednego rekordu świata w przysiadzie — są cztery, bo liczy się sprzęt. Najcięższy przysiad w historii zawodów to 595 kg (Nathan Baptist, kombinezon wielowarstwowy, 2021). Bez sprzętu rekord wynosi 490,5 kg (Devonte Lewis, 2026), a w federacji IPF, która testuje antydopingowo i dopuszcza tylko rękawy na kolana — 478 kg (Jesús Olivares, 2024). U kobiet bez sprzętu to 320 kg (Sonita Muluh, 2026).

Wszystkie liczby w tym tekście pochodzą z bazy OpenPowerlifting, stan na 17-11-2026, i dotyczą zawodów trójboju siłowego. Przy każdym wyniku podajemy federację i datę, bo bez nich porównanie dwóch rekordów nie ma sensu.

Cztery klasy sprzętowe, cztery rekordy

Przysiad jest bojem, w którym wyposażenie zmienia wynik najmocniej ze wszystkich trzech. Dlatego baza prowadzi osobne listy dla gołych kolan, owijek i kombinezonów.

Klasa sprzętowa Rekord (M) Zawodnik Data Federacja
raw (rękawy) 490,5 kg Devonte Lewis 12-06-2026 USAPL
owijki na kolana 505,0 kg Daniel Bell 24-04-2021 WRPF
kombinezon jednowarstwowy 544,3 kg Tyler Butcher 15-11-2025 IPA
kombinezon wielowarstwowy 595,0 kg Nathan Baptist 06-02-2021 UPA
raw w IPF 478,0 kg Jesús Olivares 10-02-2024 IPF
raw, kobiety 320,0 kg Sonita Muluh 04-10-2026 AMP

Między skrajnościami tej tabeli jest 104,5 kg różnicy, czyli 21,3% — i to bez zmiany zawodnika, kategorii czy techniki. Zasady dopuszczania sprzętu w największej federacji opisuje osobny tekst o sprzęcie dopuszczonym w trójboju IPF. Jedna uwaga do tabeli: popularne zestawienia podają w klasie owijek 525 kg Vladislava Alhazova z 22-12-2018, ale w bazie odczytanej 17-11-2026 tej pozycji już nie ma — najlepsze wyniki tej klasy po Danielu Bellu to dwa razy 500 kg z 2017 roku.

Rekordy bez sprzętu w każdej kategorii wagowej

Rekord otwartej kategorii (140+ kg) mówi tylko, ile waży najcięższa sztanga. Ciekawsza jest kolumna ostatnia: ile razy wynik przewyższa górny limit kategorii.

Kategoria Rekord raw Zawodnik Rok Krotność limitu
52 kg 290,0 kg Andrzej Stanaszek 2002 5,58×
56 kg 292,5 kg Andrzej Stanaszek 2003 5,22×
60 kg 270,0 kg Aleksey Nikulin 2021 4,50×
67,5 kg 300,0 kg Lorenzo Jordan 2024 4,44×
75 kg 341,0 kg Austin Perkins 2026 4,55×
82,5 kg 353,0 kg Jawon Garrison 2023 4,28×
90 kg 365,5 kg John Haack 2024 4,06×
100 kg 387,5 kg Tyler Williamson 2025 3,88×
110 kg 398,0 kg Joshua Joachim 2026 3,62×
125 kg 430,0 kg Colton Engelbrecht 2026 3,44×
140 kg 468,0 kg Andrew Hause 2025 3,34×
140+ kg 490,5 kg Devonte Lewis 2026 —

Krotność spada monotonicznie od 5,58× do 3,34×, czyli zawodnik o masie 140 kg podnosi w przysiadzie mniej własnych ciężarów ciała niż ktoś dwa i pół raza lżejszy. To ta sama zależność, na której stoją przeliczniki siły względnej — jak ją policzyć dla własnego wyniku, pokazuje kalkulator Wilksa, DOTS i IPF GL. Układ kategorii opisuje tekst o kategoriach wagowych w trójboju siłowym.

Ile dokłada kombinezon i dlaczego rekordy w sprzęcie stoją

Przyrost ze sprzętu nie jest stały — rośnie wraz z kategorią. W wadze 90 kg kombinezon wielowarstwowy daje nad wynikiem raw 32,7%, w 140+ już tylko 21,3%, ale w lekkich kategoriach listy są tak płytkie, że miejscami rekord „w sprzęcie” jest niższy od rekordu bez sprzętu.

Kategoria raw owijki jednowarstwowy wielowarstwowy
90 kg 365,5 kg 400,5 kg (+9,6%) 423,0 kg (+15,7%) 485,0 kg (+32,7%)
100 kg 387,5 kg 420,0 kg (+8,4%) 437,5 kg (+12,9%) 510,0 kg (+31,6%)
110 kg 398,0 kg 440,0 kg (+10,6%) 471,0 kg (+18,3%) 521,6 kg (+31,1%)
125 kg 430,0 kg 480,0 kg (+11,6%) 487,5 kg (+13,4%) 553,3 kg (+28,7%)
140+ kg 490,5 kg 505,0 kg (+3,0%) 544,3 kg (+11,0%) 595,0 kg (+21,3%)

Druga różnica jest w datach. Wśród dwunastu rekordów raw sześć ustanowiono w 2025 lub 2026 roku, a najstarszy pochodzi z 2002 roku. W owijkach nie poprawiono w tym czasie ani jednej kategorii (mediana 2021, najstarszy wynik z 1979 roku), w kombinezonie jednowarstwowym poprawiono trzy (mediana 2009), w wielowarstwowym jedną (mediana 2020). Lista raw jest żywa, listy sprzętowe są archiwum — i to jest praktyczny powód, dla którego rekord z kombinezonu bywa starszy od stażu treningowego czytelnika.

Polacy w tabelach rekordów

Dwie najlżejsze kategorie bez sprzętu należą do Andrzeja Stanaszka i nie zostały poprawione od ponad dwudziestu lat — w zestawieniu wyników od 2010 roku dla 52 i 56 kg nie ma ani jednej pozycji. Zastrzeżenie: baza przypisuje klasę sprzętową całym zawodom, a starty Stanaszka z lat 2002–2003 odbywały się w federacjach, które równolegle prowadziły konkurencje w sprzęcie, więc te dwa wiersze warto czytać razem z datą i federacją.

Kategoria Rekord Polski (raw) Zawodnik Rekord świata Udział
52 kg 290,0 kg Andrzej Stanaszek 290,0 kg 100,0%
67,5 kg 220,5 kg Maciej Nowak 300,0 kg 73,5%
90 kg 304,0 kg Marcel Boryła 365,5 kg 83,2%
110 kg 340,0 kg Krzysztof Wierzbicki 398,0 kg 85,4%
125 kg 370,0 kg Konrad Blewązka 430,0 kg 86,0%
140+ kg 430,0 kg Mariusz Piliński 490,5 kg 87,7%

W kombinezonie jednowarstwowym polskie nazwiska wracają wyżej: 342,5 kg Jarosława Olecha w 67,5 kg (2010) i 370 kg w 75 kg (2018), 422,5 kg Jacka Wiaka w 125 kg (2011), 445 kg Daniela Grabowskiego w 140 kg (2010). U kobiet bez sprzętu dystans do świata jest mniejszy w średnich kategoriach niż w skrajnych: 207,5 kg Agaty Sitko w 67,5 kg to 91,2% rekordu świata, 165 kg Elizy Gerlach w 52 kg — 90,4%, a 212,5 kg Anny Wieczorek w 90+ kg już tylko 66,4%.

Przysiad wobec martwego ciągu i wyciskania

W dziewięciu z dwunastu kategorii rekordowy przysiad jest niższy od rekordowego martwego ciągu — iloraz mieści się w przedziale 0,84–0,95. Wyjątki są trzy i wszystkie leżą na końcach skali: 52 kg (1,16), 56 kg (1,08) i 140+ kg (1,11). Wobec wyciskania leżąc przysiad jest cięższy zawsze, od 1,35× w kategorii 110 kg do 1,67× w 56 kg.

W rekordowym totalu bez sprzętu przysiad odpowiada za 35,7–48,3% wyniku — najmniej w kategorii 90 kg, najwięcej w dwóch najlżejszych. Pozostałe dwa boje mają własne zestawienia: rekord świata w martwym ciągu i rekord świata w wyciskaniu leżąc. Osobną listę ma też sport olimpijski — rekordy świata w podnoszeniu ciężarów.

Dlaczego rekord IPF jest niższy

IPF dopuszcza wyłącznie sprzęt ze swojej listy, testuje antydopingowo i stosuje własne kryterium głębokości. Skutek widać w liczbach: rekord IPF bez sprzętu jest niższy od rekordu federacji otwartych w jedenastu kategoriach na dwanaście, od 1,3% (110 kg) do 25,8% (56 kg), a wyrównany tylko w 75 kg. Średnia różnica to 9,6%. Dlatego wynik zawodnika startującego w IPF porównuje się z listą IPF, a nie z tabelą „wszystkich federacji”.

Sama technika i warianty ruchu — wysoki i niski chwyt sztangi, głębokość, rozstaw stóp — opisane są w tekście o przysiadzie ze sztangą i jego wariantach, a przebieg samych zawodów w tekście o zasadach trójboju siłowego.

Dla porównania skali: najwyższy polski przysiad bez sprzętu to 362,5 kg (Piotr Marzysz, kategoria 120+ kg, 07-12-2025), czyli 73,9% rekordu świata federacji otwartych. Całe zestawienie krajowe wraz z tabelą sprzętową: rekordy Polski w trójboju siłowym.

FAQ

Ile wynosi rekord świata w przysiadzie? Bez sprzętu 490,5 kg (Devonte Lewis, USAPL, 12-06-2026). Z kombinezonem wielowarstwowym 595 kg (Nathan Baptist, UPA, 06-02-2021). W IPF bez sprzętu 478 kg (Jesús Olivares, 10-02-2024).

Kto ma rekord Polski w przysiadzie? Bez sprzętu w kategorii open — Mariusz Piliński, 430 kg (16-03-2025). W kategoriach lekkich rekordy Andrzeja Stanaszka z lat 2002–2003 (290 i 292,5 kg) są jednocześnie rekordami świata.

Jaki jest rekord świata kobiet w przysiadzie? 320 kg bez sprzętu — Sonita Muluh, 04-10-2026. W IPF ta sama zawodniczka ma 318,5 kg z 31-01-2026.

Czy przysiad w kombinezonie liczy się tak samo? Liczy się na osobnej liście. Kombinezon daje w kategoriach 90–125 kg od 28,7% do 32,7% przewagi nad wynikiem bez sprzętu, więc zestawianie obu liczb obok siebie jest porównaniem dwóch różnych konkurencji.

Czy przysiad 300 kg to dużo? To wynik rekordu świata w kategorii 67,5 kg i 69,8% rekordu Polski w kategorii open (430 kg). W przeliczeniu na krotność limitu kategorii rekordy raw mieszczą się między 3,34× a 5,58×.

Źródła

Redakcja Suplementovo
Redakcja Suplementovo

Piszemy o treningu siłowym: technice ćwiczeń, planach treningowych i sprzęcie, na którym się je wykonuje. Każdy poradnik opieramy na konkretach — liczbach, tabelach i danych, które da się sprawdzić — zamiast na obietnicach. Interesuje nas to, co realnie przekłada się na siłę i formę: poprawna technika, sensowna progresja obciążenia i dobrze dobrany sprzęt. Nie jesteśmy lekarzami ani fizjoterapeutami i nie udzielamy porad zdrowotnych.