Test sprawności fizycznej w Służbie Więziennej składa się z pięciu prób: skoku w dal z miejsca, rzutu piłką lekarską 2 kg, skłonu tułowia w przód, biegu zygzakiem po prostokącie 3 × 5 m i biegu wahadłowego. Każda próba daje od 0 do 6 punktów, więc maksimum to 30. Ocenę odczytuje się z tabeli zależnej od płci, grupy wiekowej i tego, czy funkcjonariusz służy w dziale ochrony. Osobny, siedmioprobowy test zdają kandydaci i funkcjonariusze Grupy Interwencyjnej.
Podstawą jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 22 września 2015 r. w sprawie przeprowadzania testu sprawności fizycznej w Służbie Więziennej, wydane na podstawie art. 110 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej. Tekst jednolity ogłoszono 30 kwietnia 2026 r. (Dz.U. 2026 poz. 652) i w Europejskim Identyfikatorze Legislacji ma status aktu obowiązującego. Wszystkie liczby niżej pochodzą z załącznika do tego rozporządzenia; przeliczenia, których sam akt nie podaje, są zaznaczone jako własne.
To piąta instytucja w naszym zestawieniu norm służbowych — po teście do Policji, sprawdzianie żołnierza zawodowego, teście dla kontrterrorystów i ocenie sprawności strażaka PSP. Służba Więzienna wyróżnia się jedną rzeczą: w jej normach stoi wprost wyciskanie sztangi, czego nie ma żaden z pozostałych aktów.
Pięć prób i progi punktowe
Próby przeprowadza się w kolejności podanej w załączniku: moc, siła, gibkość, zwinność, szybkość. Tabele punktowe pojedynczych prób są wspólne dla wszystkich grup wiekowych i różnią się tylko płcią — z jednym wyjątkiem, którym jest bieg wahadłowy funkcjonariuszy działu ochrony od 50. roku życia (osobna, łagodniejsza tabela dla każdej płci). Poza tym wyjątkiem wiek wchodzi dopiero przy odczytywaniu oceny z sumy punktów.
| Próba | Zdolność | 2 pkt (dostateczna) M / K | 6 pkt (bardzo wysoka) M / K | Podejścia |
|---|---|---|---|---|
| Skok w dal z miejsca | moc (skoczność) | 160 cm / 90 cm | 245 cm / 175 cm | 3 |
| Rzut przodem piłką lekarską 2 kg | siła | 8,10 m / 4,10 m | 15 m / 11 m | 3 (+2 próbne) |
| Skłon tułowia w przód | gibkość | palcami obu rąk dotknąć palców stóp | dotknąć głową kolan | — |
| Bieg zygzakiem 3 × 5 m, trasa trzy razy | zwinność | 30,9 s / 32,9 s | 22,0 s / 24,0 s | 1 |
| Bieg wahadłowy 10 × 10 m (M) i 6 × 10 m (K) | szybkość | 34,4 s / 24,4 s | 27,0 s / 17,0 s | 1 |
Dwie próby są kłopotliwe do porównania między płciami, bo mają inny dystans: kobiety biegną wahadłowo 60 m zamiast 100 m, a funkcjonariusze działu ochrony od 50. roku życia — niezależnie od płci — również 6 × 10 m. Tam, gdzie próba jest identyczna, iloraz progu męskiego do kobiecego nie jest stały: w rzucie piłką wynosi dokładnie 1,98, a w skoku w dal już 1,78 (przeliczenie własne z progów oceny dostatecznej). W biegu zygzakiem relacja odwraca się na 0,94, bo tu niższa liczba jest lepsza.
Dwie z tych prób mają u nas własne omówienie techniczne: piłka lekarska (w akcie to stały ciężar 2 kg, niezależny od płci i wieku) oraz trening wyskoku, który przekłada się na skok w dal z miejsca.
Suma punktów i ocena: dopłata za dział ochrony
Punkty z pięciu prób sumuje się i odczytuje w jednej z dwóch tabel — dla specjalizacji pozaochronnej albo ochronnej. Poniżej dolne progi każdej oceny.
| Ocena | do 29 lat | 30–39 | 40–49 | 50 i więcej | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| pozaochr. | ochr. | pozaochr. | ochr. | pozaochr. | ochr. | pozaochr. | ochr. | |
| Negatywna | <7 | <9 | <6 | <8 | <5 | <7 | <4 | <6 |
| Dostateczna | 11 | 13 | 10 | 12 | 9 | 11 | 8 | 10 |
| Dobra | 15 | 17 | 14 | 16 | 13 | 15 | 12 | 14 |
| Bardzo dobra | 19 | 21 | 18 | 20 | 17 | 19 | 16 | 18 |
| Wysoka | 23 | 25 | 22 | 24 | 21 | 23 | 20 | 22 |
| Bardzo wysoka | 29 | 29 | 28 | 29 | 27 | 29 | 26 | 28 |
Z tej tabeli wychodzą dwie regularności, których akt nie nazywa, a które widać dopiero po odjęciu kolumn:
- Dział ochrony kosztuje równo 2 punkty — na każdym progu od przeciętnej do wysokiej, w każdej grupie wiekowej, bez jednego wyjątku. Rozjazd pojawia się tylko na ocenie bardzo wysokiej, gdzie tabela dobija do sufitu 30 punktów.
- Każda dekada wieku zdejmuje 1 punkt — i też bez wyjątku: grupa 30–39 ma progi niższe o 1, grupa 40–49 o 2, grupa 50+ o 3.
Te dwie liczby składają się na wniosek przeliczalny: przejście do działu ochrony podnosi wymagania tyle samo, ile dwie dekady wieku je obniżają. Czterdziestoletni funkcjonariusz działu ochrony ma dokładnie te same progi co dwudziestopięciolatek na stanowisku pozaochronnym — w obu przypadkach ocena dostateczna zaczyna się na 11 punktach.
W przeliczeniu na jedną próbę wymagania wyglądają skromniej, niż sugeruje tabela. Ocena dostateczna w dziale ochrony w grupie do 29 lat to 13 punktów z 30, czyli średnio 2,6 punktu na próbę przy maksimum 6. Na stanowisku pozaochronnym w grupie 50+ wystarczy średnio 1,6 punktu na próbę. Dopiero ocena bardzo wysoka wymaga średniej 5,8 — czyli maksimum w czterech próbach z pięciu.
Grupa Interwencyjna: siedem prób, zero punktów
Test kandydatów do Grupy Interwencyjnej Służby Więziennej i jej funkcjonariuszy jest zbudowany inaczej: nie ma punktów, nie ma grup wiekowych i nie ma podziału na płeć. Każda próba ma jedną wartość graniczną, trzy podejścia, a brak zaliczenia choćby jednej próby oznacza niezaliczenie całego testu.
| Próba | Wartość graniczna | Przeliczenie własne |
|---|---|---|
| Skłony tułowia (1 min) | min. 35 powtórzeń | powtórzenie na 1,7 s przez całą minutę |
| Wyciskanie sztangi leżąc, ciężar równy masie ciała (1 min) | min. 10 powtórzeń | 1RM ≈ 1,33 × masa ciała |
| Podciąganie na drążku nachwytem (1 min) | min. 8 powtórzeń | pełny zwis między powtórzeniami, nogi bez pracy |
| Bieg z przewrotem na materacu (30 m, dwa przewroty) | maks. 13 s | 8,3 km/h średnio, z dwoma przewrotami w środku |
| Bieg wahadłowy 10 × 10 m | maks. 30 s | 12,0 km/h |
| Spacer farmera, talerz 20 kg, 90 m | maks. 35 s | 9,3 km/h z obciążeniem w rękach |
| Skok z miejsca | min. 2 m | próg równy ocenie bardzo dobrej w teście ogólnym |
Najciekawszy wiersz to drugi. Wyciskanie ciężaru równego własnej masie ciała dziesięć razy w minucie przekłada się na ciężar maksymalny przez wzory Epleya i Brzyckiego — i oba dają dla dziesięciu powtórzeń identyczny mnożnik 1,333. Oznacza to minimalny ciężar maksymalny rzędu 93 kg przy masie ciała 70 kg, 107 kg przy 80 kg i 120 kg przy 90 kg. Zastrzeżenie: limit minuty robi z tego próbę mieszaną, bliższą wytrzymałości siłowej niż czystej sile maksymalnej, więc realny rekord zdającego będzie wyższy niż ten rachunek. Technikę samego ruchu omawiamy osobno w poradniku wyciskania sztangi leżąc.
Drobna niezgodność nazewnictwa: próba opisana w akcie jako spacer farmera polega na przeniesieniu jednego talerza trzymanego oburącz na wysokości bioder, a nie dwóch ciężarów po bokach ciała. W praktyce treningowej to nośność typu front carry — klasyczny spacer farmera obciąża chwyt i tułów inaczej. Podobnie podciąganie na drążku wymaga tu nachwytu na szerokość barków, bez pracy nogami i z powrotem do pełnego zwisu.
Paragraf 2a: zaliczenie hojniejsze niż rachunek
Rozporządzeniem z 15 kwietnia 2025 r. (Dz.U. 2025 poz. 605, obowiązuje od 23 maja 2025 r.) dodano § 2a: zaliczenie testu Grupy Interwencyjnej jest równoznaczne z uzyskaniem bardzo wysokiej oceny z testu sprawności fizycznej w Służbie Więziennej. Przed tą zmianą obie procedury biegły niezależnie.
Dwie próby występują w obu testach, więc da się sprawdzić, czy ten przelicznik jest hojny, czy surowy. Rachunek własny:
| Próba wspólna | Próg GISW | Punkty w tabeli testu ogólnego (M) | Odpowiadająca ocena |
|---|---|---|---|
| Skok z miejsca | 200 cm | 4 z 6 | bardzo dobra |
| Bieg wahadłowy 10 × 10 m | 30,0 s | 4 z 6 | bardzo dobra |
Ocena bardzo wysoka w dziale ochrony wymaga 29 punktów z 30. Tymczasem funkcjonariusz, który zaliczył test Grupy Interwencyjnej dokładnie na progach, ma w dwóch próbach wspólnych 8 punktów z 12. Nawet gdyby w pozostałych trzech próbach zdobył maksimum, zebrałby 26 punktów z 30, czyli ocenę wysoką — o stopień niżej niż to, co przypisuje mu § 2a. Przelicznik jest więc korzystny dla zdającego, a nie tylko techniczny: ustawodawca wycenił siedem prób zerojedynkowych wyżej, niż punktowałyby je tabele testu ogólnego.
Interpretacja ekwiwalentu należy do komórki kadrowej i niniejszy rachunek jej nie zastępuje — pokazuje tylko, w którą stronę przelicznik odchyla się od tabel.
Terminy, poprawka i zwolnienia
Jeżeli test funkcjonariuszy zostanie zarządzony na dany rok kalendarzowy, przeprowadza się go między 1 kwietnia a 31 maja. Drugie okno, od 15 września do 30 października, jest przeznaczone dla tych, którzy w pierwszym terminie nie uzyskali oceny pozytywnej albo byli usprawiedliwieni nieobecnością. Rozporządzenie nie ustala za to ogólnego okresu ważności wyniku: termin 36 miesięcy z § 2 ust. 1 jest przepisem przejściowym i dotyczy wyłącznie wyników wpisanych do indywidualnych kart na podstawie dotychczasowych przepisów, czyli sprzed wejścia tego aktu w życie.
Zwolnienie z tytułu wieku 50 lat dotyczy funkcjonariuszy, którzy zostali zwolnieni na podstawie dotychczasowych przepisów albo osiągnęli ten wiek przed wejściem rozporządzenia w życie — dlatego tabela ocen ma mimo wszystko kolumnę „50 lat i więcej”. Kandydat przystępuje do testu po złożeniu oświadczenia o zdolności do udziału w nim (art. 39c ust. 1 pkt 6 ustawy o Służbie Więziennej).
Warunki organizacyjne akt ustala krótko: strój i obuwie sportowe, omówienie i pokaz każdej próby, rozgrzewka przed testem, zabezpieczenie medyczne w trakcie, a miejscem może być sala sportowa albo teren zewnętrzny.
Granica zakresu: ten tekst opisuje przebieg prób i rachunek punktowy, nie zdolność do służby ani stan zdrowia. O dopuszczeniu do testu rozstrzyga oświadczenie i — w procedurze naboru — orzeczenie komisji lekarskiej.
FAQ
Ile punktów trzeba na zaliczenie testu w Służbie Więziennej?
Oceną negatywną jest wynik poniżej 7 punktów (specjalizacja pozaochronna, do 29 lat) i poniżej 9 punktów w dziale ochrony. W grupie 50+ te progi spadają odpowiednio do 4 i 6 punktów. Pierwszą oceną pozytywną jest przeciętna.
Z ilu prób składa się test?
Z pięciu dla kandydatów i funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz z siedmiu dla kandydatów i funkcjonariuszy Grupy Interwencyjnej.
Jaki ciężar wyciska się w teście Grupy Interwencyjnej?
Sztangę o ciężarze równym masie ciała zdającego, minimum 10 powtórzeń w ciągu minuty. Przy masie 80 kg to 80 kg na sztandze, co odpowiada ciężarowi maksymalnemu rzędu 107 kg.
Czy normy zależą od wieku?
Tabele punktowe pojedynczych prób nie — są wspólne dla wszystkich grup wiekowych i różnią się tylko płcią. Wiek wchodzi na etapie przeliczenia sumy punktów na ocenę, obniżając progi o 1 punkt na każdą dekadę.
Ile razy można podejść do próby?
W teście Grupy Interwencyjnej trzy razy do każdej próby. W teście ogólnym liczba podejść zależy od próby: skok i rzut po trzy, bieg zygzakiem i bieg wahadłowy po jednym.
Czy rozporządzenie podaje, jak długo wynik jest ważny?
Nie dla wyników uzyskanych na jego podstawie. Termin 36 miesięcy z § 2 ust. 1 jest przepisem przejściowym i obejmuje tylko karty wypełnione według wcześniejszych przepisów. O częstotliwości samego testu rozstrzyga zarządzenie na dany rok kalendarzowy, nie ten akt.
Źródła
- Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z 30 kwietnia 2026 r. — tekst jednolity rozporządzenia w sprawie przeprowadzania testu sprawności fizycznej w Służbie Więziennej (Dz.U. 2026 poz. 652)
- Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 15 kwietnia 2025 r. zmieniające rozporządzenie — dodanie § 2a (Dz.U. 2025 poz. 605)
- Ustawa z 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, art. 110 ust. 2 i art. 39c ust. 1 pkt 6 (Dz.U. 2025 poz. 1750 ze zm.)
- Przeliczenia ciężaru maksymalnego: wzory Epleya i Brzyckiego — rachunek własny, skrypt kontrolny projektu.


