Najwyższy rekord Polski seniorów w trójboju siłowym klasycznym to 910 kg w sumie trzech bojów — Piotr Marzysz, kategoria powyżej 120 kg, 07-12-2025. U seniorek najwyżej stoi 628 kg Agaty Sitko w kategorii 69 kg (26-01-2025). W wersji sprzętowej mężczyzn rekord sumy to 1045 kg w kategorii 120 kg. Oficjalne tabele prowadzi PZKFiTS; poniżej pełne zestawienie seniorów i seniorek oraz cztery rachunki, których same tabele nie podają.
Skąd biorą się te liczby
Polski Związek Kulturystyki, Fitness i Trójboju Siłowego publikuje rekordy w dwóch osobnych tabelach: trójbój siłowy klasyczny (TSK), czyli start bez kombinezonu i koszulki wyciskowej, oraz trójbój siłowy (TS) w sprzęcie wspomagającym. Oba zestawienia w wersji z nazwiskami mają stan na 01-09-2026 i obejmują dziewięć kategorii wagowych u kobiet (43–84+ kg) i dziewięć u mężczyzn (53–120+ kg), w podziale na dywizje od juniorek 16 do Masters 70+.
Każda tabela ma pięć wierszy: trzy boje osobno, sumę trójboju oraz wyciskanie leżąc jako jedyny bój — to osobna konkurencja z własnymi rekordami, rozliczana na innych zawodach niż pełny trójbój. W kategoriach najlżejszych (43 kg kobiet i 53 kg mężczyzn) dywizja seniorska ma w tabelach literę X: rekordu nie ma, bo w tych kategoriach startują wyłącznie juniorzy.
Rekordy światowe do porównania zestawiliśmy osobno dla przysiadu, wyciskania leżąc i martwego ciągu; kategorie wagowe są te same, co w IPF.
Rekordy Polski seniorów — trójbój klasyczny
| Kat. | Przysiad | Wyciskanie | Martwy ciąg | Suma |
|---|---|---|---|---|
| 59 kg | 217,5 — D. Wszoła (2016) | 154,0 — D. Wszoła (2016) | 232,5 — B. Stania (2025) | 581,5 — D. Wszoła |
| 66 kg | 220,0 — P. Berezowski (2024) | 155,0 — M. Grotkowski (2017) | 253,0 — M. Marecki (2025) | 600,0 — M. Grotkowski |
| 74 kg | 262,5 — D. Kawka (2022) | 192,0 — M. Garbas (2019) | 295,0 — D. Parol (2026) | 717,5 — D. Kawka |
| 83 kg | 272,5 — G. Kraujutowicz (2026) | 197,5 — K. Wojciechowski (2012) | 317,5 — J. Spychała (2015) | 755,0 — J. Spychała |
| 93 kg | 304,0 — M. Boryła (2025) | 205,0 — D. Pelc (2017) | 375,0 — K. Wierzbicki (2019) | 860,0 — K. Wierzbicki |
| 105 kg | 322,5 — B. Bogdewicz (2025) | 220,0 — K. Drzymalski (2013) | 400,0 — K. Wierzbicki (2017) | 900,5 — K. Wierzbicki |
| 120 kg | 340,0 — P. Sadowski (2018) | 225,0 — P. Sadowski (2018) | 370,0 — J. Olszewski (2026) | 900,0 — P. Sadowski |
| 120+ kg | 362,5 — P. Marzysz (2025) | 236,0 — G. Szklarz (2022) | 342,5 — P. Sadowski (2024) | 910,0 — P. Marzysz |
Najwyższy pojedynczy wynik tabeli to 400 kg w martwym ciągu Krzysztofa Wierzbickiego w kategorii 105 kg — i to on trzyma dwie z ośmiu sum seniorskich (93 i 105 kg). Osiem rekordów sumy należy do siedmiu zawodników — tabeli nie zdominowało jedno nazwisko.
Uwaga na kategorię 120+ kg: rekord martwego ciągu (342,5 kg) jest tam niższy niż w kategoriach 105 i 120 kg, choć limit masy ciała jest wyższy. To normalne zjawisko w tabelach rekordowych — kategoria najcięższa ma najmniej startujących, więc jej rekordy bywają „niedociągnięte”.
Rekordy Polski seniorek — trójbój klasyczny
| Kat. | Przysiad | Wyciskanie | Martwy ciąg | Suma |
|---|---|---|---|---|
| 47 kg | 123,5 — Z. Kula (2020) | 77,5 — Z. Kula (2021) | 150,0 — E. Mioduszewska (2017) | 337,5 — Z. Kula |
| 52 kg | 165,0 — E. Gerlach (2026) | 92,5 — Z. Kula (2025) | 175,0 — P. Szymanel-Oleksa (2026) | 422,5 — E. Gerlach |
| 57 kg | 166,0 — Z. Kula (2026) | 100,5 — Z. Kula (2025) | 176,0 — A. Pająk (2025) | 428,5 — Z. Kula |
| 63 kg | 175,5 — G. Blajer (2025) | 100,0 — J. Czekurłan (2019) | 200,0 — W. Zapotoczna (2025) | 456,5 — W. Zapotoczna |
| 69 kg | 210,0 — A. Sitko (2025) | 158,0 — A. Sitko (2025) | 260,0 — A. Sitko (2025) | 628,0 — A. Sitko |
| 76 kg | 217,5 — Z. Mazur (2026) | 155,5 — A. Sitko (2024) | 255,0 — Z. Mazur (2026) | 613,0 — A. Sitko |
| 84 kg | 220,0 — N. Bartl (2026) | 156,0 — A. Sitko (2024) | 252,5 — A. Sitko (2024) | 618,5 — A. Sitko |
| 84+ kg | 212,5 — A. Wieczorek (2024) | 113,0 — A. Opioła (2025) | 210,0 — A. Kwiatkowska (2022) | 527,5 — A. Wieczorek |
Tu kumulacja jest wyraźnie większa niż u mężczyzn: osiem rekordów sumy należy do pięciu zawodniczek, z czego trzy do Agaty Sitko (69, 76 i 84 kg) i dwa do Zuzanny Kuli. Najwyższa suma kobiet — 628 kg — stoi w kategorii 69 kg, czyli nie w najcięższej: rekordy w 76, 84 i 84+ kg są od niej niższe o 15–100,5 kg.
Ile dodaje sprzęt wspomagający
Zestawienie sumy TS (kombinezon, koszulka) z sumą TSK w tej samej kategorii pokazuje, ile kilogramów wart jest sprzęt na poziomie rekordowym:
| Kat. mężczyzn | Klasyczny | Sprzętowy | Różnica |
|---|---|---|---|
| 59 kg | 581,5 | 660,0 | +13,5% |
| 66 kg | 600,0 | 775,0 | +29,2% |
| 74 kg | 717,5 | 908,0 | +26,6% |
| 83 kg | 755,0 | 840,0 | +11,3% |
| 93 kg | 860,0 | 942,5 | +9,6% |
| 105 kg | 900,5 | 1007,5 | +11,9% |
| 120 kg | 900,0 | 1045,0 | +16,1% |
| 120+ kg | 910,0 | 1040,0 | +14,3% |
Mediana różnicy u mężczyzn to +13,9% przy rozrzucie od +9,6% do +29,2%. U kobiet mediana jest podobna (+16,7%), ale rozrzut dużo większy: od +35,0% w kategorii 47 kg do −22,8% w kategorii 69 kg, gdzie rekord sprzętowy (485 kg, N. Wójtowicz, 06-12-2025) jest o 143 kg niższy od klasycznego (628 kg). To nie błąd tabeli, a konsekwencja tego, że w sprzęcie startuje dziś znacznie mniej zawodniczek — w jednej kategorii klasyczna rekordzistka podniosła więcej niż ktokolwiek w kombinezonie.
Różnica „ile daje sprzęt” wyliczona z tabel rekordów jest więc dolnym oszacowaniem przewagi sprzętu: miesza fizykę kombinezonu z obsadą konkurencji.
Wyciskanie w trójboju a zawody samego wyciskania
PZKFiTS prowadzi dla wyciskania dwie listy: wynik osiągnięty w pełnym trójboju i wynik z zawodów, na których wyciskanie jest jedynym bojem. Różnica pokazuje, ile kosztuje wyciskanie w środku trzybojowego startu:
| Kat. mężczyzn | W trójboju | Sam wyciskanie | Różnica |
|---|---|---|---|
| 59 kg | 154,0 | 162,5 | +5,5% |
| 66 kg | 155,0 | 178,5 | +15,2% |
| 74 kg | 192,0 | 195,0 | +1,6% |
| 83 kg | 197,5 | 200,0 | +1,3% |
| 93 kg | 205,0 | 235,0 | +14,6% |
| 105 kg | 220,0 | 230,0 | +4,5% |
| 120 kg | 225,0 | 245,0 | +8,9% |
| 120+ kg | 236,0 | 245,0 (252,5 — A. Łaskawski, 2020) | +7,0% |
Mediana przewagi samego wyciskania to +6,3% u mężczyzn i tylko +1,2% u kobiet, a w żadnej z szesnastu kategorii wynik z trójboju nie jest wyższy od wyniku z konkurencji jednobojowej. U kobiet w czterech kategoriach (69, 76, 84, 84+ kg) obie liczby są identyczne albo różnią się o 0,5 kg, bo rekordy w obu listach ustanowiły te same zawodniczki w tych samych startach. Przewaga rośnie tam, gdzie konkurencja jednobojowa ma własnych specjalistów: 235 kg Artura Miksy w kategorii 93 kg to o 30 kg więcej niż najlepsze wyciskanie w pełnym trójboju.
Jak stare są polskie rekordy
| Tabela | Mediana roku | Najstarszy wpis | Rekordy 10+ lat |
|---|---|---|---|
| Klasyczny, kobiety | 2025 | 2015 | 1 z 40 (2%) |
| Klasyczny, mężczyźni | 2018 | 2012 | 8 z 40 (20%) |
| Sprzętowy, kobiety | 2022 | 2012 | 3 z 40 (8%) |
| Sprzętowy, mężczyźni | 2016 | 2011 | 24 z 39 (62%) |
Liczby obejmują wszystkie pozycje dywizji seniorskiej: trzy boje, sumę i wyciskanie jednobojowe, dla obu płci. Rozjazd jest ostry: klasyczna tabela kobiet jest praktycznie cała z ostatnich pięciu lat, a sprzętowa tabela mężczyzn to w 62% wyniki starsze niż dekada, z najstarszym z 26-03-2011. W sprzęcie u mężczyzn część rekordów stoi nieruszona od ponad dekady — konkurencja przeniosła się do formuły klasycznej.
Rekord a masa ciała
Suma trójboju klasycznego podzielona przez limit kategorii daje krotność, która spada wraz z masą ciała: 9,86× w kategorii 59 kg, 9,70× w 74 kg, 9,25× w 93 kg, 8,58× w 105 kg i 7,50× w 120 kg. U kobiet ten sam rachunek daje od 9,10× (69 kg) do 7,18× (47 kg) i 5,55× dla 84+ kg przy przyjętym limicie 95 kg. Monotoniczność psuje się tylko w kategoriach bez pełnej obsady — to ten sam efekt, który widać w tabelach współczynników Wilksa, DOTS i IPF GL, służących właśnie do porównywania wyników między kategoriami.
Odniesienie do świata: polski rekord przysiadu bez sprzętu (362,5 kg) to 73,9% rekordu świata federacji otwartych (490,5 kg, Devonte Lewis, 12-06-2026), a najwyższy polski przysiad kobiet (220 kg) — 68,8% rekordu świata (320 kg, Sonita Muluh, 04-10-2026). Porównanie jest przybliżone, bo rekordy świata w federacjach otwartych nie są liczone według tych samych przepisów sprzętowych co rekordy PZKFiTS.
FAQ
Jaki jest rekord Polski w martwym ciągu? W trójboju klasycznym 400 kg — Krzysztof Wierzbicki, kategoria 105 kg, 02-04-2017. U kobiet 260 kg — Agata Sitko, kategoria 69 kg, 26-01-2025.
Jaki jest rekord Polski w wyciskaniu leżąc? W konkurencji samego wyciskania bez sprzętu 252,5 kg (Adam Łaskawski, kategoria 120+ kg, 15-11-2020), a w ramach trójboju 236 kg (Grzegorz Szklarz, 2022). U kobiet odpowiednio 195 kg i 158 kg.
Kto ma najwyższą sumę trójboju w Polsce? Bez sprzętu Piotr Marzysz — 910 kg w kategorii 120+ kg (07-12-2025). W sprzęcie wyżej: 1045 kg w kategorii 120 kg.
Czy rekord Polski to to samo co rekord IPF? Nie. PZKFiTS prowadzi rekordy krajowe według przepisów IPF, ale inne federacje działające w Polsce prowadzą własne listy, a zasady trójboju bywają w nich zmodyfikowane — ten sam wynik może być rekordem w jednej z nich i nie figurować w tabeli związku.
Gdzie znaleźć oficjalne tabele? W dziale „Rekordy” na stronie PZKFiTS; publikowane są wersje skrócone i pełne, z nazwiskami, osobno dla trójboju klasycznego i sprzętowego, z datą stanu w nazwie pliku.
Źródła
- PZKFiTS — Rekordy: tabele rekordów Polski w trójboju siłowym klasycznym i sprzętowym z nazwiskami, stan na 01-09-2026 (pliki
26_rpk_2026.09.01i26rp_2026.09.01). - OpenPowerlifting — baza wyników użyta do odniesienia rekordów świata.
Obliczenia własne: różnice TS/TSK, różnice wyciskania w trójboju i w konkurencji jednobojowej, mediana roku ustanowienia rekordu oraz krotność limitu kategorii policzone na danych z obu tabel PZKFiTS, stan 01-09-2026.


