Trening tabata: co mówi oryginalny protokół i dlaczego zajęcia w klubie nim nie są

7 min czytania
Rower treningowy z regulacją oporu, na którym da się odmierzyć intensywność interwału

Tabata to nie dowolny układ „20 sekund pracy, 10 sekund przerwy”. W oryginalnym protokole z 1996 roku było to 7–8 serii 20-sekundowej jazdy na ergometrze przy około 170% pułapu tlenowego, do odmowy. Sześć tygodni takiego treningu podniosło pułap tlenowy o 7 ml/kg/min i pojemność beztlenową o 28%. Pomiar zajęć klubowych nazywanych tabatą pokazuje intensywność 74% pułapu — czyli zupełnie inny bodziec.

Polskie teksty o tabacie powtarzają zwykle trzy zdania: cztery minuty, 20/10 i „przyspieszony metabolizm na 20 godzin”. Parametr, który w oryginale decydował o wszystkim — intensywność — znika z opisu albo zostaje zastąpiony słowem „maksymalnie”. Poniżej jest to, co realnie zmierzono, i to, co z tych liczb wynika dla kogoś, kto chce powtórzyć protokół u siebie.

Co dokładnie zrobili badani w 1996 roku

Protokół opisuje praca Tabaty i współpracowników (Medicine & Science in Sports & Exercise 1996, t. 28, s. 1327–1330). Badanie składało się z dwóch eksperymentów treningowych na ergometrze rowerowym z hamulcem mechanicznym — to istotne, bo opór da się tam ustawić liczbowo i utrzymać.

Parametr Grupa wytrzymałościowa Grupa interwałowa
Intensywność 70% VO2max ok. 170% VO2max
Struktura jednostki 60 min ciągłej jazdy 7–8 serii × 20 s, przerwa 10 s
Czas pracy w jednostce 60 min ok. 4 min
Częstotliwość 5 dni w tygodniu 5 dni w tygodniu
Czas trwania 6 tygodni 6 tygodni
Liczba badanych — 7

Słowo „wyczerpujący” nie jest w opisie ozdobnikiem. Przy 170% pułapu tlenowego liczba serii nie jest wyborem, tylko wynikiem: badani kończyli na siódmej albo ósmej, bo dłużej nie dało się utrzymać zadanej mocy. Jeśli ktoś domyka komplet ośmiu serii bez spadku tempa, jego intensywność nie była tą z badania.

Co dało sześć tygodni każdego z dwóch treningów

Efekt po 6 tygodniach Wytrzymałościowy 60 min Interwałowy 20/10
Pułap tlenowy (VO2max) 53 ± 5 → 58 ± 3 ml/kg/min (+5) +7 ml/kg/min
Pojemność beztlenowa bez istotnej zmiany (p > 0,10) +28%
Łączny czas pracy (6 tyg.) 1800 min = 30 h 120 min = 2 h
Czas pracy na 1 ml/kg/min przyrostu 360 min 17 min

Dwa ostatnie wiersze to już własny rachunek z liczb podanych wyżej: 60 min × 5 dni × 6 tygodni wobec 4 min × 5 dni × 6 tygodni. Jeśli doliczyć rozgrzewkę (w badaniu 10 minut przed każdą jednostką interwałową), blok interwałowy urasta do około 7 godzin w całym cyklu — nadal cztery razy mniej niż wariant ciągły, przy większym przyroście obu zdolności. To jest realne źródło popularności tabaty i jedyna jej przewaga, którą da się obronić liczbą.

Drugi wniosek jest mniej wygodny: trening ciągły przy 70% pułapu nie zmienił pojemności beztlenowej wcale. Te dwa protokoły nie są wymienne — robią co innego.

Dlaczego akurat 20 sekund pracy i 10 przerwy

Proporcja 2:1 nie została wybrana dla okrągłej liczby. Rok później ten sam zespół porównał dwa schematy interwałowe i zmierzył, ile każdy z nich obciąża oba systemy energetyczne (Medicine & Science in Sports & Exercise 1997, t. 29, s. 390–395, n = 9).

Pomiar IE1: 6–7 × 20 s / 10 s, 170% VO2max IE2: 4–5 × 30 s / 2 min, 200% VO2max
Skumulowany deficyt tlenowy 69 ± 8 ml/kg 46 ± 12 ml/kg
Maksymalny deficyt badanych (pojemność beztlenowa) 69 ± 10 ml/kg
Wykorzystanie zapasu beztlenowego praktycznie pełne (różnica nieistotna) istotnie mniejsze (p < 0,01)
Szczytowe VO2 w ostatnich 10 s 55 ± 6 ml/kg/min 47 ± 8 ml/kg/min
VO2max badanych 57 ± 6 ml/kg/min

Schemat z krótszą przerwą obciąża oba systemy niemal maksymalnie naraz: zapas beztlenowy zostaje wyczerpany w całości, a pobór tlenu na końcu dochodzi do własnego pułapu badanych. Wariant z dwuminutową przerwą, mimo wyższej mocy pojedynczej serii, nie dociąga ani jednego, ani drugiego. Dziesięciosekundowa przerwa jest więc za krótka na odpoczynek — i o to w niej chodzi.

Zajęcia „tabata” w klubie to inny wysiłek

Wersję z ćwiczeniami z masą ciała ktoś w końcu zmierzył. Emberts i współpracownicy (Journal of Sports Science & Medicine 2013, t. 12, s. 612–613) podpięli aparaturę do 16 osób (8 mężczyzn: 35,3 ± 8,1 lat, 93,7 ± 8,7 kg; 8 kobiet: 28,4 ± 9,3 lat, 71,9 ± 12,0 kg) w trakcie typowej 20-minutowej sesji: cztery bloki po 4 minuty w schemacie 20/10, minuta przerwy między blokami.

Pomiar Wynik sesji klubowej Odniesienie
Pobór tlenu 34,8 ± 6,3 ml/kg/min 74% VO2max badanych; protokół z 1996 r. zakładał ok. 170%
Tętno 156 ± 13 uderzeń/min 86% tętna maksymalnego
Mleczan po sesji 12,1 ± 2,2 mmol/l wysoki — obciążenie beztlenowe jest realne
Wydatek energetyczny 14,5 ± 2,7 kcal/min 240–360 kcal za całe 20 minut
Odczuwany wysiłek (RPE) 15,4 ± 1,3 skala 6–20: „ciężko”

To jest mocny trening — tętno 86% maksymalnego i mleczan 12,1 mmol/l nie zostawiają wątpliwości. Ale względem pułapu tlenowego intensywność jest ponad dwa razy niższa niż w protokole, którego nazwę te zajęcia noszą. Powód jest mechaniczny: przysiadami i pompkami nie da się zadać ciału obciążenia, którego nie da się z nich wycisnąć. Przy 14,5 kcal/min pojedynczy czterominutowy blok to około 58 kcal — liczba, która sama w sobie tłumaczy, dlaczego „cztery minuty” nie zastępują reszty treningu.

Jak ustawić to u siebie

  • Potrzebny jest opór, który da się wyskalować — ergometr rowerowy, wioślarz, orbitrek albo rower stacjonarny z regulacją. Na sprzęcie bez oporu wychodzi wariant klubowy, nie protokół.
  • Sprawdzian intensywności jest prosty: jeśli po ósmej serii moc nie spada, było za lekko. W badaniu komplet ośmiu serii bywał nieosiągalny.
  • Cztery minuty to czas pracy, nie czas jednostki. W oryginale poprzedzała je 10-minutowa rozgrzewka, a cykl trwał sześć tygodni po pięć dni.
  • Wydatek energetyczny policz osobno — przy krótkiej jednostce liczy się bilans całego tygodnia, a nie pojedynczej sesji (kalkulator spalania kalorii).

Najczęstsze pytania

Czy tabata i HIIT to to samo? Tabata jest jednym z protokołów treningu interwałowego o wysokiej intensywności, z zamkniętymi parametrami: 20 s pracy, 10 s przerwy, 6–8 serii, intensywność supramaksymalna. HIIT to cała rodzina schematów, w której przerwy bywają dwuminutowe, a serie 30-sekundowe.

Czy cztery minuty naprawdę wystarczą? W badaniu z 1996 roku cztery minuty to był czas pracy w jednostce powtarzanej pięć razy w tygodniu przez sześć tygodni, po rozgrzewce i przy intensywności niemożliwej do utrzymania do końca. Pojedyncze cztery minuty raz w tygodniu nie są tym protokołem.

Ile kalorii spala tabata? Zmierzona sesja klubowa: 14,5 ± 2,7 kcal/min, łącznie 240–360 kcal za 20 minut wraz z przerwami między blokami.

Czy da się zrobić tabatę z masą ciała? Da się zrobić sesję w schemacie 20/10 — pomiar pokazuje 74% pułapu tlenowego, 86% tętna maksymalnego i wysoki mleczan. To wartościowy trening, po prostu o innym profilu niż wersja z ergometru.

Jak często to powtarzać? W oryginalnym badaniu trenowano pięć dni w tygodniu przez sześć tygodni, a badani byli aktywnymi studentami wychowania fizycznego o pułapie tlenowym rzędu 53 ml/kg/min. Przy niższej wyjściowej wydolności — albo po dłuższej przerwie w treningu (co ubywa i jak szybko) — ta częstotliwość nie przenosi się wprost.

Tabata jest jednym z protokołów szerszej kategorii — porównanie jej z wariantem 4 × 4 min i z treningiem sprinterskim, razem z liczbami o pułapie tlenowym i realną wielkością afterburn, znajdziesz w tekście o treningu HIIT.

Krótkie protokoły interwałowe są tylko jednym z elementów przygotowania startowego. Pełny rozkład jednostek dla zawodów łączących bieg ze stacjami siłowymi opisuje tekst o planie treningowym pod Hyrox.

Tabata obsługuje kilkanaście procent tygodniowej objętości; resztę w modelu spolaryzowanym wypełnia trening w strefie 2.

Źródła

  • Tabata I. i wsp., Effects of moderate-intensity endurance and high-intensity intermittent training on anaerobic capacity and VO2max, Medicine & Science in Sports & Exercise 1996, 28(10): 1327–1330.
  • Tabata I. i wsp., Metabolic profile of high intensity intermittent exercises, Medicine & Science in Sports & Exercise 1997, 29(3): 390–395.
  • Emberts T. i wsp., Exercise intensity and energy expenditure of a tabata workout, Journal of Sports Science & Medicine 2013, 12(3): 612–613.
  • Tabata I., Tabata training: one of the most energetically effective high-intensity intermittent training methods, The Journal of Physiological Sciences 2019, 69: 559–572.
  • Tabata I., Tabata training in perspective, Applied Physiology, Nutrition, and Metabolism 2025, 50: 1–10.
Redakcja Suplementovo
Redakcja Suplementovo

Piszemy o treningu siłowym: technice ćwiczeń, planach treningowych i sprzęcie, na którym się je wykonuje. Każdy poradnik opieramy na konkretach — liczbach, tabelach i danych, które da się sprawdzić — zamiast na obietnicach. Interesuje nas to, co realnie przekłada się na siłę i formę: poprawna technika, sensowna progresja obciążenia i dobrze dobrany sprzęt. Nie jesteśmy lekarzami ani fizjoterapeutami i nie udzielamy porad zdrowotnych.