Sztanga na zawodach trójboju waży 25 kg, nie 20. Regulamin techniczny IPF liczy gryf razem z zaciskami, a każdy zacisk ma 2,5 kg. To pierwsza liczba, która zaskakuje debiutanta: podejście zapisane jako 100 kg oznacza gryf z zaciskami plus 75 kg talerzy, a nie 80 kg. Poniżej wszystkie wymiary sprzętu, który stoi na pomoście, i trzy rachunki, które z nich wynikają.
Sztanga: sześć wymiarów i jedna liczba, która myli
Gryf trójbojowy to osobny przyrząd, nie ta sama sztanga, którą masz na siłowni. Regulamin opisuje go sześcioma parametrami i wszystkie są sprawdzalne miarką.
| Parametr | Wymóg IPF | Po co ten wymiar |
|---|---|---|
| Całkowita długość | maks. 2,2 m | musi zmieścić się w stojakach i na pomoście |
| Rozstaw płaszczyzn czołowych kołnierzy | 1,31–1,32 m | wyznacza przestrzeń na stopy i chwyt |
| Średnica trzonu | 28–29 mm | cieńszy niż gryf do dwuboju, grubszy niż damski olimpijski |
| Masa gryfu z zaciskami | 25 kg | podstawa każdego rachunku obciążenia |
| Średnica tulei | 50–52 mm | zgodność z otworem talerza |
| Rozstaw oznaczeń | 81 cm | kontrola szerokości chwytu w wyciskaniu |
Rozbieżność, na którą trafisz w opisach sklepowych, bierze się z tego, że producenci podają masę samego gryfu — 20 kg. Regulamin podaje masę zestawu startowego: gryf plus dwa zaciski po 2,5 kg. Zaciski nie są opcją, przepis mówi, że mają być używane zawsze. Jeśli porównujesz gryfy między dyscyplinami, pełne zestawienie rodzajów trzonów jest w tekście o sztandze i rodzajach gryfów.
Osobna drobnostka techniczna: gryfy używane na mistrzostwach nie mogą być chromowane na radełkowaniu. Chrom wygładza nacięcia, a od ich chropowatości zależy, czy sztanga nie wysunie się z dłoni w martwym ciągu.
Talerze: tolerancja dziesięciu gramów i co z niej wynika
Każdy talerz zawodniczy może odbiegać od swojej nominalnej masy o 0,25 procent albo o 10 gramów — regulamin podaje widełki wprost, dla dziesięciu nominałów.
| Nominał | Maksimum | Minimum | Dopuszczalna odchyłka |
|---|---|---|---|
| 25 kg | 25,0625 | 24,9375 | ±62,5 g |
| 20 kg | 20,05 | 19,95 | ±50 g |
| 15 kg | 15,0375 | 14,9625 | ±37,5 g |
| 10 kg | 10,025 | 9,975 | ±25 g |
| 5 kg | 5,0125 | 4,9875 | ±12,5 g |
| 2,5 kg | 2,51 | 2,49 | ±10 g |
| 1,25 kg | 1,26 | 1,24 | ±10 g |
| 1 kg | 1,01 | 0,99 | ±10 g |
| 0,5 kg | 0,51 | 0,49 | ±10 g |
| 0,25 kg | 0,255 | 0,245 | ±5 g |
Od 2,5 kg w dół działa reguła dziesięciu gramów, wyżej — procentowa. Dlatego najcięższy talerz ma najszerszy margines, a cztery najlżejsze nominały mają ten sam w gramach.
Policzmy, co to znaczy przy realnym podejściu. Sztanga załadowana na 250 kg to 25 kg zestawu startowego i 225 kg talerzy, czyli po 112,5 kg na stronę: cztery krążki 25 kg, jeden 10 kg i jeden 2,5 kg. Razem osiem razy 25 kg, dwa razy 10 kg i dwa razy 2,5 kg.
| Składnik | Sztuk | Odchyłka jednostkowa | Suma |
|---|---|---|---|
| Talerz 25 kg | 8 | ±62,5 g | ±500 g |
| Talerz 10 kg | 2 | ±25 g | ±50 g |
| Talerz 2,5 kg | 2 | ±10 g | ±20 g |
| Razem | 12 | — | ±570 g |
Zadeklarowane 250 kg może więc realnie ważyć od 249,43 do 250,57 kg. Rozpiętość wynosi 1,14 kg, czyli 0,46 procent obciążenia. Warto to zestawić z progiem rekordowym: żeby pobić rekord, trzeba podnieść co najmniej 0,25 kg więcej od poprzedniego wyniku. Skumulowana tolerancja kompletu talerzy jest od tego progu ponad dwa razy większa — i to jest powód, dla którego organizator musi mieć talerze z aktualnym atestem, a nie dowolne krążki kalibrowane.
Kolory są skodyfikowane i służą sędziom do odczytu obciążenia z odległości: 15 kg żółty, 20 kg niebieski, 25 kg czerwony, a wszystko 10 kg i lżejsze — dowolny kolor. Kolejność też nie jest przypadkowa. Najcięższy talerz zakłada się pierwszy i wierzchem do środka, każdy kolejny wierzchem na zewnątrz, żeby z pomostu dało się przeczytać masę każdego krążka osobno.
Dlaczego limit sześciu centymetrów grubości jest w praktyce martwy
Regulamin dopuszcza grubość do 6 cm dla talerzy 20 kg i cięższych oraz do 3 cm dla 15 kg i lżejszych. Średnica największego krążka nie może przekroczyć 45 cm, a otwór środkowy musi mieścić się w 52–53 mm.
Sprawdźmy, czy te limity w ogóle da się wykorzystać. Miejsce na talerze to odcinek między kołnierzem a końcem tulei: przy całkowitej długości 2,2 m i rozstawie kołnierzy 1,32 m zostaje po 44 cm na stronę. Rekord świata w martwym ciągu, czyli 511 kg, to po odjęciu zestawu startowego 486 kg talerzy, a więc 243 kg na stronę — dziewięć krążków 25 kg plus 15 kg, 2,5 kg i 0,5 kg. Dwanaście talerzy na tuleję.
| Wariant | Grubość 9 krążków 25 kg | Grubość 3 małych | Razem | Mieści się w 44 cm? |
|---|---|---|---|---|
| Maksimum z regulaminu | 9 × 6 cm = 54 cm | 3 × 3 cm = 9 cm | 63 cm | nie, o 19 cm za dużo |
| Granica wykonalności | 9 × 3,9 cm = 35 cm | 3 × 3 cm = 9 cm | 44 cm | dokładnie na styk |
Wniosek jest taki, że talerz 25 kg o dopuszczalnej regulaminem grubości nie pozwoliłby załadować rekordowego ciężaru — zabrakłoby prawie dwudziestu centymetrów tulei. Realne krążki kalibrowane muszą być cieńsze niż około 3,9 cm, czyli zmieścić się w dwóch trzecich limitu, a zacisk zajmuje jeszcze część tego zapasu. Regulamin nie podaje jego długości, więc margines jest w rzeczywistości ciaśniejszy niż w rachunku.
Pomost: ile miejsca zostaje wokół sztangi
Wszystkie boje wykonuje się na pomoście od 2,5 × 2,5 m do 4,0 × 4,0 m. Wysokość nie może przekraczać 10 cm ponad poziom sceny lub podłogi, a powierzchnia musi być płaska, twarda i pokryta gładkim dywanem antypoślizgowym. Mata gumowa i podobne wykładnie są wprost zabronione — guma przy martwym ciągu daje sprężynowanie, którego nie da się skontrolować.
| Wymiar pomostu | Pole | Zapas po bokach sztangi 2,2 m |
|---|---|---|
| 2,5 × 2,5 m (minimum) | 6,25 m² | 15 cm z każdej strony |
| 4,0 × 4,0 m (maksimum) | 16 m² | 90 cm z każdej strony |
Na minimalnym pomoście sztanga zajmuje 88 procent szerokości, a asekuranci pracują praktycznie przy samej krawędzi. Różnica pola między dolnym a górnym wymiarem jest ponad dwuipółkrotna, więc dwa turnieje rozgrywane „zgodnie z regulaminem” mogą wyglądać zupełnie inaczej.
Stojaki do przysiadu i ławka mają własne widełki — regulacja od 1,00 do 1,70 m w skoku 2,5 cm oraz leżysko co najmniej 1,22 m. Te wymiary, razem z rachunkiem miejsca potrzebnego w domu, rozpisuje tekst o klatce treningowej i skoku otworów.
Waga i kontrola sprzętu przed startem
Waga zawodnicza musi być elektroniczna, pokazywać dwa miejsca po przecinku i mieć zakres co najmniej do 180 kg. Certyfikat kalibracji nie może być starszy niż rok od daty zawodów. Dwa miejsca po przecinku to nie przesada: w kategoriach wagowych o przynależności decydują dekagramy, a przy równym totalu wyżej klasyfikuje się zawodnik lżejszy.
Sprzęt startowy zawodnika — trykot, koszulka, pas, bandaże — przechodzi osobną kontrolę i rządzi się innymi przepisami niż wyposażenie pomostu; opisuje je tekst o sprzęcie dopuszczonym w trójboju. Warto znać tę granicę: wymiary gryfu i talerzy sprawdza komisja techniczna przed zawodami, a twój pas i bandaże — sędziowie na kontroli sprzętu w dniu startu.
Jedna zmiana w wydaniu obowiązującym od 1 marca 2026 dotyczy rekordów. Polskie tłumaczenie regulaminu z 2024 roku dopuszczało do ustanowienia rekordu doważenie co najmniej 0,5 kg ponad poprzedni wynik; aktualna wersja angielska dodaje do tej listy próg 0,25 kg. Talerze o takiej masie były w tabeli tolerancji już wcześniej, ale dopiero teraz wolno nimi bić rekord.
Najczęstsze pytania
Ile waży pusta sztanga na zawodach trójboju? 25 kg, bo regulamin liczy gryf razem z dwoma zaciskami po 2,5 kg. Sam trzon ma 20 kg.
Czy na zawodach można użyć sztangi do martwego ciągu? Nie. Wszystkie trzy boje wykonuje się tą samą sztangą o średnicy 28–29 mm, a gryf nie może być wymieniony w trakcie zawodów, chyba że komisja techniczna stwierdzi jego wygięcie lub uszkodzenie.
Dlaczego talerze mają takie kolory? Żeby sędziowie i obsługa mogli odczytać obciążenie z odległości: 15 kg jest żółty, 20 kg niebieski, 25 kg czerwony. Krążki 10 kg i lżejsze mogą mieć dowolny kolor.
Jak duży musi być pomost? Od 2,5 × 2,5 m do 4,0 × 4,0 m, przy wysokości nieprzekraczającej 10 cm. Powierzchnia ma być pokryta gładkim dywanem antypoślizgowym, nie matą gumową.
Czy talerze z siłowni nadają się na zawody? Tylko jeśli mają atest IPF. Decyduje nie sam napis „kalibrowane”, lecz zgodność z tabelą tolerancji i oficjalne zatwierdzenie — użycie talerzy spoza normy unieważnia zawody i ustanowione na nich rekordy.
Co sprawdza się przed pierwszym podejściem? Obciążenie sztangi i jego kolejność na tulei, a przebieg samej próby reguluje zestaw komend sędziowskich. Cały przebieg zawodów, od ważenia po rundy, opisuje tekst o zasadach trójboju.
Źródła
- International Powerlifting Federation, Technical Rulebook, wydanie obowiązujące od 01.03.2026 — rozdział 2 „Equipment and specifications”, punkty 2.1–2.6.
- International Powerlifting Federation, Przepisy techniczne, polskie tłumaczenie wydania 2024 — rozdział 2, punkty „Pomost”, „Gryfy i talerze”, „Zaciski”.
- IPF, Rule Changes — wykaz zmian wprowadzonych w wydaniu obowiązującym od 01.03.2026.
