Trening split — warianty 3, 4 i 5-dniowe oraz kolizje partii między dniami

8 min czytania
Sala siłowni ze stojakami do wyciskania i ławkami treningowymi

Trening split to podział partii mięśniowych na osobne dni treningowe. Zamiast jednej sesji na całe ciało robisz kilka krótszych, z których każda obsługuje wybrane partie — najczęściej w schemacie trzy-, cztero- lub pięciodniowym. Sens tego podziału polega na tym, że partia dostaje więcej serii w jednej sesji, ale rzadziej w tygodniu.

Podział napisany na partie („poniedziałek klatka, środa barki”) nie odpowiada jednak temu, co mięśnie naprawdę robią w kolejnych dniach: w ruchach złożonych pracują także te partie, które mają w danym dniu wolne. Poniżej liczby, ile ta praca wynosi, i wniosek, jak ustawić dni, żeby się nie zderzały.

Warianty splitu i częstotliwość partii

Wariant splitu opisują trzy liczby, nie jedna: ile jest dni treningowych, ile razy w tygodniu wraca ta sama partia i ile godzin dzieli te powroty. Trzecia z nich decyduje o wszystkim, a w planach podaje się ją najrzadziej.

Wariant Dni w tygodniu Partia wraca Odstęp między sesjami partii
Split 3-dniowy (push / pull / nogi) 3 168 h
Split 4-dniowy (klatka+triceps / plecy+biceps / barki / nogi) 4 168 h
Split 5-dniowy (partia dziennie) 5 168 h
Góra / dół 4 72 h i 96 h
Push / pull / nogi 2× 6 72 h i 96 h

Klasyczny split w każdej odmianie daje ten sam odstęp — pełny tydzień. Różni się wyłącznie tym, na ile sesji rozbija tygodniową objętość i ile partii wchodzi do jednego dnia. Dopiero warianty góra/dół i push-pull-nogi w wersji sześciodniowej zmieniają odstęp, bo zmieniają liczbę powrotów.

Dzień wolny dla partii nie jest dniem wolnym

Tabela poniżej pochodzi z pomiaru EMG pięciu mięśni podczas wyciskania leżąc przy pięciu kątach ławki (Rodríguez-Ridao i wsp. 2020, 30 osób trenujących, obciążenie 60% ciężaru maksymalnego). Wartości to procent maksymalnego skurczu izometrycznego danego mięśnia.

Mięsień Ławka płaska (0°) Ławka skośna (45–60°) Wobec piersiowego na płaskiej
Piersiowy większy (części środkowa i dolna) ~27% spadek istotny (p ≤ 0,01) 100%
Naramienny przedni ~26% ~33% 96% → 122%
Triceps (głowa przyśrodkowa) ~15% ~15% (p > 0,05) 56%

Dwie liczby z tej tabeli są istotne dla układania planu. Po pierwsze, naramienny przedni na ławce skośnej pracuje na poziomie 122% tego, co piersiowy na ławce płaskiej — dzień klatki jest dla przedniego aktonu barku pełnoprawnym dniem treningowym, nie wzmianką. Po drugie, triceps trzyma stałe 15% niezależnie od kąta: praca realna, ale wyraźnie niższa. Rozkład zaangażowania w obu tych partiach osobno opisują ranking ćwiczeń na barki i ranking ćwiczeń na triceps.

Ile trwa deficyt po jednej sesji

Druga liczba potrzebna do ułożenia dni to czas powrotu siły. W badaniu Daviesa i wsp. (2018) jedenastu mężczyzn i osiem kobiet z co najmniej dwuletnim stażem wykonało jedną sesję przysiadu ze sztangą (80% ciężaru maksymalnego, 5 serii po 5 powtórzeń plus seria do odmowy), a siłę i wysokość wyskoku mierzono do 72 godzin później.

Pomiar +24 h +48 h +72 h
Siła koncentryczna, mężczyźni −10%
Siła koncentryczna, kobiety −25%
Siła ekscentryczna, mężczyźni −13%
Siła ekscentryczna, kobiety −18%
Wysokość wyskoku, mężczyźni −10% −3%
Wysokość wyskoku, kobiety −20% −13%

Spadki utrzymywały się od 4 do 72 godzin u obu płci (p < 0,05). Badanie mierzyło przysiad, a więc partie dolne — do partii górnych przenosimy z niego okno czasowe, nie same wartości.

Z tego okna wychodzi rachunek, którego w planach treningowych nie widać. Tydzień ma 168 godzin. Jeśli deficyt po sesji trzyma 72 godziny, to jedna sesja partii zajmuje 42,9% tygodnia. W klasycznym splicie partia wraca raz na tydzień, więc przez pozostałe 96 godzin — 57,1% tygodnia — jest w pełni gotowa i nie dostaje żadnego bodźca. W wariancie góra/dół z odstępami 72 i 96 godzin oba powroty wypadają dokładnie na granicy okna. To jest cały mechanizm sporu „split czy nie split”, rozpisany na godziny. Co robić z samym bólem mięśniowym w tym oknie, opisuje osobno tekst o zakwasach i tym, co na nie działa.

Mapa kolizji w popularnych podziałach

Kolizja to sytuacja, w której partia pracuje w dwóch dniach mimo że plan przewiduje dla niej jeden. Poniżej trzy najczęstsze układy z blogowych planów, przy założeniu treningów o stałej porze.

Układ dni Partia kolidująca Poziom pracy pośredniej Odstęp Stan przy drugim wejściu
Pon. klatka+triceps → wt. barki naramienny przedni 26–33% MVIC 24 h deficyt siły 10–25%
Pon. klatka → śr. barki naramienny przedni 26–33% MVIC 48 h deficyt siły 13–18%
Pon. klatka+triceps → czw. ręce triceps 15% MVIC 72 h koniec okna deficytu

Pierwszy wiersz to najczęstszy błąd w planach cztero- i pięciodniowych: dzień barków wypada 24 godziny po dniu, w którym przedni akton barku przepracował kilkanaście serii wyciskania. Drugi wiersz jest już w granicach rozsądku, trzeci nie stanowi problemu wcale — praca tricepsa na 15% jest na tyle niska, że 72 godziny ją zamykają z zapasem.

Jak poskładać split bez kolizji

Reguła jest jedna i wynika wprost z dwóch tabel powyżej: dzień barków nie może sąsiadować z dniem klatki, a dzień ramion z dniem pleców. W praktyce oznacza to układ, w którym między klatką a barkami stoją co najmniej dwa dni, a nogi — jako jedyna partia bez pracy pośredniej w ruchach górnych — służą za przekładkę. Kolejność „klatka, plecy, nogi, barki, ramiona” spełnia oba warunki, kolejność „klatka, barki, plecy, ramiona, nogi” łamie oba.

Jeśli wolisz nie liczyć kolizji, wybierz podział, który nie dzieli ciała na partie, tylko na ruchy albo na połowy: góra/dół i push-pull-nogi z definicji nie mają dni, które by się zderzały, bo partia pracująca pośrednio pracuje w tym samym dniu, w którym ma zaplanowaną pracę główną. Tak zbudowany jest czterodniowy plan na masę w układzie góra/dół. Zestaw ruchów, z których składa się każdy z tych podziałów, zebrany jest w przeglądzie ćwiczeń na siłowni.

Najczęstsze pytania

Trening split czy FBW — co wybrać?

O wyborze decyduje objętość, nie zaawansowanie. Dopóki tygodniowa liczba serii mieści się w trzech sesjach po 60–75 minut, plan FBW trzy razy w tygodniu daje ten sam efekt przy trzech powrotach partii zamiast jednego. Split wygrywa dopiero wtedy, gdy pojedyncza sesja rozciąga się poza półtorej godziny i ostatnie serie wykonujesz w gorszej jakości. W warunkach domowych punktem wyjścia zostaje drabina obciążeń bez sprzętu.

Ile dni powinien mieć split?

Liczba dni nie zmienia odstępu między sesjami tej samej partii — w splicie trzy-, cztero- i pięciodniowym wynosi on tyle samo, 168 godzin. Zmienia natomiast długość pojedynczej sesji. Wybierz tyle dni, ile potrzeba, żeby żaden trening nie przekroczył półtorej godziny.

Czy split nadaje się dla początkującego?

Na starcie objętość jest niska, więc split rozkłada mało pracy na dużo dni i zostawia partie bez bodźca przez 57% tygodnia. To nie jest błąd bezpieczeństwa, tylko marnowanie tygodnia.

Czy w splicie partię trenuje się tylko raz w tygodniu?

W klasycznym podziale na partie — tak, i to jest jego definicja. W wariantach góra/dół oraz push-pull-nogi 2× partia wraca dwa razy, przy odstępach 72 i 96 godzin.

Więcej dni treningowych w tygodniu to także mniej czasu na regenerację. Granicę, za którą obciążenie przestaje się opłacać, wyznaczamy liczbami w tekście o objawach przetrenowania.

Split ma sens przy czterech i więcej sesjach; przy trzech i bez sprzętu prostszym układem jest plan treningowy kalisteniki oparty na pięciu wzorcach ruchu.

Co robić, zanim split stanie się sensowny — trzydniowy plan całego ciała z obciążeniami odniesionymi do norm kobiecych — znajdziesz w tekście o treningu siłowym dla kobiet.

Dni bez treningu siłowego można zagospodarować pracą wytrzymałościową — konkretne zakresy tętna i dwa warianty sesji opisuje tekst o tym, jak ćwiczyć na orbitreku.

Źródła

  • Rodríguez-Ridao D., Antequera-Vique J.A., Martín-Fuentes I., Muyor J.M. (2020). Effect of Five Bench Inclinations on the Electromyographic Activity of the Pectoralis Major, Anterior Deltoid, and Triceps Brachii during the Bench Press Exercise. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(19): 7339. pmc.ncbi.nlm.nih.gov
  • Davies R.W., Carson B.P., Jakeman P.M. (2018). Sex Differences in the Temporal Recovery of Neuromuscular Function Following Resistance Training in Resistance Trained Men and Women 18 to 35 Years. Frontiers in Physiology, 9: 1480. pmc.ncbi.nlm.nih.gov
Redakcja Suplementovo
Redakcja Suplementovo

Piszemy o treningu siłowym: technice ćwiczeń, planach treningowych i sprzęcie, na którym się je wykonuje. Każdy poradnik opieramy na konkretach — liczbach, tabelach i danych, które da się sprawdzić — zamiast na obietnicach. Interesuje nas to, co realnie przekłada się na siłę i formę: poprawna technika, sensowna progresja obciążenia i dobrze dobrany sprzęt. Nie jesteśmy lekarzami ani fizjoterapeutami i nie udzielamy porad zdrowotnych.