Wyciskanie na maszynie Hammer: ile tracisz wobec sztangi i co zmienia chwyt

7 min czytania
Hala siłowni z rzędem maszyn dźwigniowych z talerzami nałożonymi na trzpienie

Wyciskanie na maszynie Hammer to wyciskanie w pozycji siedzącej po torze wyznaczonym przez dźwignie maszyny. W pomiarach 1RM na dwudziestu trenujących osobach maszyna chwytem nachwytem dała 79,25 kg wobec 85,00 kg na sztandze przy chwycie szerokim, a maszyna chwytem neutralnym już tylko 69,75 kg. Na maszynie wyciskasz więc mniej, nie więcej — a sam chwyt kosztuje albo daje kilkanaście procent ciężaru.

Ile ciężaru schodzi z maszyny wobec sztangi

Najczęstsze zdanie o maszynach brzmi, że skoro nie trzeba stabilizować gryfu, to pójdzie na nich więcej kilogramów. Pomiar tego nie potwierdza. Muyor, Rodríguez-Ridao i Oliva-Lozano (2023) zmierzyli ciężar maksymalny w czterech wariantach u tych samych dwudziestu osób z co najmniej czteroletnim stażem: wyciskanie sztangą leżąc przy dwóch szerokościach chwytu oraz wyciskanie na maszynie przy dwóch rodzajach chwytu. Różnice między wariantami były istotne statystycznie (p < 0,001 dla par A–B, A–D i C–D; p < 0,01 dla A–C i B–C).

Wariant 1RM (kg, średnia ± SD) Udział sztangi szerokim chwytem Ile to przy 100 kg w wyciskaniu leżąc
Sztanga leżąc, chwyt 150% szerokości barków 85,00 ± 12,87 100% 100 kg
Maszyna siedząc, nachwyt 79,25 ± 14,98 93,2% 93 kg
Maszyna siedząc, chwyt neutralny 69,75 ± 11,05 82,1% 82 kg
Sztanga leżąc, chwyt 50% szerokości barków 69,25 ± 14,80 81,5% 82 kg

Maszyna nachwytem jest najbliższym odpowiednikiem wyciskania leżąc — zabiera 5,75 kg, czyli niecałe siedem procent. Przejście na niej z nachwytu na chwyt neutralny kosztuje 9,50 kg, czyli 13,6% ciężaru: więcej niż sama zmiana sztangi na maszynę.

Nachwyt czy chwyt neutralny — co za co

Ten sam zespół zmierzył aktywność elektryczną pięciu mięśni przy ośmiu powtórzeniach z ciężarem 60% 1RM. Obraz jest mniej spektakularny, niż sugerują opisy w atlasach: część różnic nie istnieje wcale.

Mięsień Wariant z wyższą aktywnością Wariant niższy Istotność
Piersiowy większy, część obojczykowa (góra) maszyna, chwyt neutralny ~30% MVIC sztanga, chwyt szeroki ~25% MVIC p = 0,016; efekt główny η²p = 0,18
Piersiowy większy, część mostkowa (środek) trzy pozostałe warianty sztanga, chwyt wąski p ≤ 0,01; η²p = 0,38
Naramienny przedni bez różnic, ~24% MVIC w każdym wariancie p = 0,318; η²p = 0,05
Trójgłowy ramienia, głowa długa sztanga, chwyt wąski ~16% MVIC sztanga, chwyt szeroki ~12% MVIC p = 0,025; η²p = 0,17

Chwyt neutralny na maszynie dokłada górnej części klatki około 5 punktów procentowych MVIC, czyli jedną piątą więcej niż sztanga szerokim chwytem. Kosztuje przy tym wspomniane 13,6% ciężaru. To jest cała transakcja: trochę więcej pracy góry klatki za wyraźnie mniejsze obciążenie. Jeśli w planie ta seria ma budować ciężar, wybierz nachwyt; jeśli ma dobić górę klatki po cięższym ćwiczeniu, neutralny ma sens — porównanie z innymi ćwiczeniami na klatkę piersiową pokazuje, że kąt ławki zmienia ten rozkład mocniej niż sam chwyt.

Dlaczego dwa badania mówią co innego o górze klatki

Trzy lata wcześniej Coratella i współpracownicy (2020) zmierzyli to samo na dziesięciu zawodnikach kulturystyki przy 80% 1RM i uzyskali wynik odwrotny: część obojczykowa piersiowego była na maszynie mniej pobudzona niż we wszystkich wariantach ze sztangą (wielkość efektu d od −9,69 do −4,39). Rozbieżność znika po nazwaniu jednego szczegółu: Coratella testował maszynę wyłącznie nachwytem. Chwytu neutralnego — tego, który w badaniu z 2023 r. wygrał z ławką — w tamtym protokole w ogóle nie było.

Z pracy z 2020 r. warto wziąć jeszcze dwie liczby, bo dotyczą mięśni, o które na maszynie nikt nie pyta. Trójgłowy ramienia był istotnie mocniej pobudzony w wyciskaniu leżąc i w wyciskaniu skos ujemny niż na maszynie (d 2,01–6,75), a naramienny boczny we wszystkich trzech wariantach ze sztangą niż na maszynie (d 0,96–3,10). Autorzy wiążą to wprost z niestabilnością wolnego ciężaru. Maszyna oddaje więc część pracy ramion i barku — i to jest realna różnica między nią a ławką, a nie rzekomy przyrost ciężaru. Podobny mechanizm, tyle że po stronie zakresu ruchu, opisuje tekst o wyciskaniu hantli na podłodze.

Szerokość chwytu: ile to jest w centymetrach

Szerokości chwytu w badaniach podaje się w procentach rozstawu barków (odległości między wyrostkami barkowymi), nie w centymetrach. Przelicznik jest prosty, a maszyna ma zwykle dwa lub trzy uchwyty do wyboru.

Rozstaw barków 50% (chwyt wąski) 150% (chwyt szeroki w badaniach) 200% (granica ryzyka)
38 cm 19 cm 57 cm 76 cm
40 cm 20 cm 60 cm 80 cm
42 cm 21 cm 63 cm 84 cm

Powyżej 200% rozstawu barków pozycja stawu ramiennego jest w literaturze opisywana jako obciążająca, stąd zalecenie, by nie przekraczać 150%. Rachunek pomaga wybrać uchwyt: jeśli zewnętrzna para wypada powyżej 60 cm, sięgnij po wewnętrzną.

Jednorącz na maszynie z niezależnymi ramionami

Maszyny typu Hammer mają zwykle dwie niezależne dźwignie, więc można wyciskać jedną ręką. Ile na tym zyskujesz albo tracisz, mierzy wskaźnik bilateralny — González-Ramírez i wsp. (2023) policzyli go u osiemnastu szczypiornistów przy trzech obciążeniach (40%, 60% i 75% maksymalnej siły izometrycznej).

Mierzona wielkość Wynik dla pracy obunóż/oburącz Zakres Zależność od ciężaru
Moc deficyt bilateralny −8,50 do −41,48 rośnie z obciążeniem (p < 0,05)
Prędkość deficyt bilateralny −11,15 do −38,41 rośnie z obciążeniem (p < 0,05)
Siła maksymalna facylitacja bilateralna +2,26 do +5,57 bez zależności

Odczyt jest niesymetryczny: suma tego, co wyciskasz każdą ręką osobno, jest większa od wyniku oburącz w mocy i prędkości, ale mniejsza w sile maksymalnej. Praca jednorącz opłaca się więc tam, gdzie liczy się tempo ruchu, nie rekord. Dominacja kończyny wyniku nie tłumaczyła (r od 0,05 do 0,45), a rozrzut między osobami był duży — to trend populacyjny, nie prognoza dla jednego trenującego.

Najczęstsze pytania

Czy na maszynie Hammer wyciśniesz więcej niż na ławce?

Nie. W pomiarze 1RM maszyna nachwytem dała 93,2% wyniku ze sztangi, a chwytem neutralnym 82,1%. Wrażenie „idzie lżej” bierze się z braku pracy stabilizującej, nie z większego ciężaru.

Czy kilogramy z talerzy na maszynie to tyle samo co kilogramy na gryfie?

Nie są porównywalne. Obciążenie przechodzi przez ramię dźwigni, a każda konstrukcja ma inne przełożenie i inną masę własną wózka. Porównywać można wyłącznie własne wyniki na tej samej maszynie — dlatego w badaniu 1RM mierzono osobno dla każdego przyrządu.

Jaki chwyt wybrać na górę klatki piersiowej?

Neutralny, jeśli zależy ci na tym jednym akcencie: dał ~30% MVIC w części obojczykowej wobec ~25% przy sztandze. Pamiętaj o cenie — 13,6% mniej ciężaru niż nachwytem na tej samej maszynie.

Czym maszyna Hammer różni się od maszyny na stosie?

Obciążeniem: w maszynie dźwigniowej talerze nakłada się na trzpienie, w maszynie na stosie ciężar wybiera się kołkiem. Dla mięśnia różnica leży gdzie indziej — w torze ruchu i w tym, czy ramiona pracują niezależnie, bo to od nich zależy, czy da się wyciskać jednorącz. Miejsce obu przyrządów w całym planie opisuje przegląd ćwiczeń na siłowni.

Drugą konstrukcją o ustalonym torze ruchu jest suwnica: tam prowadnica zabiera średnio 43% aktywności mięśni wobec wolnego przysiadu, ale po ośmiu tygodniach treningu przyrosty wychodzą takie same — pomiary w tekście o maszynie Smitha.

Źródła

  • Muyor J.M., Rodríguez-Ridao D., Oliva-Lozano J.M., Comparison of Muscle Activity between the Horizontal Bench Press and the Seated Chest Press Exercises Using Several Grips, Journal of Human Kinetics 2023, 87, s. 23–34.
  • Coratella G., Tornatore G., Longo S., Esposito F., Cè E., Specific prime movers’ excitation during free-weight bench press variations and chest press machine in competitive bodybuilders, European Journal of Sport Science 2020.
  • González-Ramírez A., Torres C., Magallanes C., Fábrica C.G., Bilateral index, power, force, and velocity during bench press with different loads in male handball players, Frontiers in Physiology 2023.
Redakcja Suplementovo
Redakcja Suplementovo

Piszemy o treningu siłowym: technice ćwiczeń, planach treningowych i sprzęcie, na którym się je wykonuje. Każdy poradnik opieramy na konkretach — liczbach, tabelach i danych, które da się sprawdzić — zamiast na obietnicach. Interesuje nas to, co realnie przekłada się na siłę i formę: poprawna technika, sensowna progresja obciążenia i dobrze dobrany sprzęt. Nie jesteśmy lekarzami ani fizjoterapeutami i nie udzielamy porad zdrowotnych.